زندگی با پارکینسون

بیماری پارکینسون یک اختلال پیشرونده‌ی سیستم عصبی است که حرکت، تعادل، خواب، خلق و کیفیت زندگی افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه درمان قطعی وجود ندارد، اما با شناخت بهتر بیماری، مدیریت دارویی، تغییر سبک زندگی و حمایت خانواده می‌توان کیفیت زندگی را به شکل قابل توجهی بهبود داد. این صفحه برای افرادی طراحی شده است که با پارکینسون زندگی می‌کنند و همچنین خانواده‌ها و مراقبان آن‌ها تا بتوانند زندگی روزمره را با آگاهی و کنترل بیشتری مدیریت کنند.

شناخت بیماری و علائم پارکینسون ← کلیک کنید

پارکینسون یک اختلال عصبی پیشرونده است که سلول‌های تولیدکننده دوپامین در مغز کاهش می‌یابند و این باعث بروز علائم حرکتی و غیرحرکتی می‌شود.

شناخت علائم به تشخیص به موقع و مدیریت بهتر بیماری کمک می‌کند.

علائم حرکتی (Motor Symptoms):

لرزش در حالت استراحت (Tremor) کندی حرکت (Bradykinesia) سفتی عضلات (Rigidity)

مشکلات تعادل و راه رفتن (Postural instability / Gait problems)

کاهش حرکات خودکار بدن (پلک زدن، لبخند، حرکت دست هنگام راه رفتن)

تغییر حالت بدن (Stooped posture)

علائم غیرحرکتی (Non-Motor Symptoms):

اختلال خواب و بی‌خوابی

یبوست و مشکلات گوارشی

کاهش حس بویایی و چشایی

تغییرات خلقی: افسردگی و اضطراب خستگی و ضعف

اختلال حافظه و تمرکز

درد عضلات و مفاصل

مشکلات خودکار بدن: فشار خون، تعریق، ادرار

درمان ها و مدیریت پزشکی ← کلیک کنید

درمان پارکینسون شامل داروها، روش‌های کمکی و توانبخشی غیردارویی است.

هدف، کاهش علائم، بهبود کیفیت زندگی و حفظ استقلال فرد است.

۱. شناخت بیماری و عوارض دارویی:

مدیریت صحیح داروها و پیشگیری از عوارض جانبی با هماهنگی پزشک

۲. کمک درمانی و توانبخشی:

کاردرمانی: کمک به انجام فعالیت‌های روزمره

فیزیوتراپی: تمرینات تعادلی و حرکتی برای کاهش سفتی عضلات

مشاوره و روانشناسی: مقابله با اضطراب و افسردگی

حرکات اصلاحی ورزشی: بهبود وضعیت بدن و راه رفتن

خنده درمانی: کاهش استرس و بهبود روحیه

تغذیه و رژیم درمانی: حفظ انرژی و جلوگیری از یبوست

گفتاردرمانی: بهبود بلع و توانایی صحبت کردن

سبک زندگی و فعالیت های روزمره ← کلیک کنید

تغییرات سبک زندگی و انجام عادت‌های سالم می‌تواند به حفظ کیفیت زندگی، کاهش علائم و افزایش استقلال فرد کمک کند.

بسیاری از افراد مبتلا با رعایت چند اصل ساده می‌توانند تحرک و انرژی بیشتری داشته باشند.

۱. ورزش و فعالیت بدنی

ورزش منظم می‌تواند سرعت کاهش توان حرکتی را کم کند.

تمرینات پیشنهادی:

پیاده‌روی منظم

تمرینات تعادلی یوگا و تای‌چی

تمرینات کششی برای کاهش سفتی عضلات

هدف: تقویت عضلات، افزایش تعادل، کاهش سفتی

۲. تغذیه سالم

رژیم غذایی غنی از میوه، سبزی، فیبر و مایعات

کاهش خوردن غذاهای سنگین و چرب

مصرف مناسب پروتئین، اما با فاصله از مصرف لوودوپا

جلوگیری از یبوست با آب، سبزیجات و غلات کامل

۳. محیط امن در خانه

نصب دستگیره در حمام و راه‌پله

جلوگیری از سرامیک یا فرش‌های لیز

نور مناسب در شب

میز و صندلی‌هایی که بلند شدن را آسان کنند

۴. مدیریت انرژی و خستگی

برنامه‌ریزی فعالیت‌ها در زمان‌های پُرانرژی‌تر

استراحت‌های کوتاه در طول روز

جلوگیری از فعالیت‌های پشت سرهم

سلامت روان و حمایت اجتماعی ← کلیک کنید

پارکینسون فقط یک بیماری حرکتی نیست و می‌تواند بر احساسات، روحیه و روابط اجتماعی نیز تأثیر بگذارد. رسیدگی به سلامت روان به اندازه مدیریت علائم جسمی اهمیت دارد.