گفتار درمانی
افراد مبتلا به بیماری پارکینسون با اختلالات تکلم و صدا از قبیل خشن بودن صدا، یکنواخت بودن تن صدا همچنین در جویدن، خوردن و بلع غذا و مشکلات مشابه مواجه میشوند. به همین دلیل این افراد تمایل کمتری برای صحبت کردن دارند و در مقایسه با افراد سالم هم سن خود اعتماد به نفس کمتری برای حضور در جامعه خواهند داشت. اختلالات تکلم بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پارکینسون تاثیرات منفی خواهد گذاشت. بهتر است بیمار فرایند گفتار درمانی را شروع کنند تا توانایی آنان برای حفظ مهارت کلامی علیرغم پیشرفت بیماری، افزایش یابد. حفظ توانایی برقراری ارتباط با دیگران عامل مهمی است که در بهبود کیفیت زندگی بیماران و افزایش اعتماد به نفس آنان اثر مثبتی خواهد داشت.
