بخشهای فراخوان جشنواره :تا وقتی به یاد داریم

زمان مطالعه: 2 دقیقه

بخش اول | خاطره‌ای که می‌ماند
خاطره‌گویی
از همه افرادی که با فرد مبتلا به آلزایمر زندگی یا ارتباط داشته‌اند دعوت می‌شود خاطره‌ای واقعی، صمیمی و ماندگار از او یا درباره او روایت کنند.
خاطره می‌تواند درباره:

  • دوران کودکی و جوانی
  • یک اتفاق شیرین یا فراموش‌نشدنی
  • رابطه میان بیمار و اعضای خانواده
  • یک سفر، جشن یا مناسبت خانوادگی
  • تجربه مراقبت و همراهی
  • یک جمله، رفتار یا عادت ماندگار
  • یا هر لحظه‌ای باشد که هنوز در ذهن و قلب شما زنده است.

قالب ارسال:

متن مکتوب، فایل صوتی یا ویدئوی کوتاه.

مخاطبان این بخش:
همسران، فرزندان، نوه‌ها، سایر اعضای خانواده، دوستان، مراقبان، پزشکان، پرستاران، درمانگران و همه کسانی که خاطره‌ای برای روایت کردن دارند.

بخش دوم | نامه‌ای پیش از فراموشی
جشنواره نامه‌نگاری
اگر روزی مرا به یاد نیاوردی، این نامه را بخوان…
گاهی حرف‌هایی هست که باید پیش از فراموشی نوشته شوند؛ حرف‌هایی که شاید روزی گفتنشان دشوار شود، اما می‌توانند برای همیشه باقی بمانند.
در این بخش، هم افراد مبتلا به آلزایمر در مراحل ابتدایی بیماری و هم خانواده‌ها، همراهان و مراقبان آنان می‌توانند شرکت کنند.

نامه از سوی بیمار
فرد مبتلا می‌تواند نامه‌ای خطاب به فرزند، همسر، پدر، مادر، نوه، دوست، خانواده یا حتی خودِ آینده‌اش بنویسد؛
نامه‌ای درباره خاطرات، عشق، قدردانی، آرزوها، نگرانی‌ها و حرف‌هایی که دوست دارد حتی در روزهای فراموشی برای عزیزانش باقی بماند.

نامه از سوی همراه و خانواده
همراه یا عضو خانواده نیز می‌تواند نامه‌ای خطاب به عزیز مبتلا به آلزایمر خود بنویسد؛
نامه‌ای برای گفتن حرف‌هایی که شاید در روزهای پرمشغله مراقبت کمتر گفته می‌شوند؛ از عشق و دلتنگی گرفته تا قدردانی، صبوری و خاطرات مشترک.
«من هنوز تو را به یاد دارم؛ حتی اگر روزی تو مرا به یاد نیاوری»…


نامه‌ها می‌توانند دست‌نویس یا تایپ‌شده باشند و در صورت تمایل، تصویر دست‌خط نویسنده نیز همراه اثر ارسال شود.
هدف این بخش، تنها انتخاب یک نامه برتر نیست؛ بلکه ثبت پیوند انسانی میان بیمار و عزیزانش و ماندگار کردن کلماتی است که نباید فراموش شوند.

✅ بخش سوم | صدای من
روایت مستقیم بیماران
در این بخش، از افرادی که در مراحل ابتدایی بیماری آلزایمر یا اختلالات حافظه قرار دارند دعوت می‌شود خودشان روایتگر زندگی خود باشند.

  • یک خاطره،
  • یک آدم مهم در زندگی،
  • یک اتفاق فراموش‌نشدنی،
  • یک آرزو،
  • یک نگرانی.
  • یک دوست‌داشتن
  • یا هر چیز یکه دوست دارند با دیگران در میان بگذارند.

هدف این بخش:

به جای آنکه صحبت کردن درباره بیماران صدای خود آنان شنیده شود

در این بخش اصالت و صدای واقعی فرد بیش از کیفیت فنی اثر مورد توجه قرار خواهد گرفت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *